Życie z psim seniorem? Życie codzienne.
Kiedy po raz pierwszy zauważyłam, że Ela mi się starzeje?
W wakacje 3 lata temu. Gdy zaczęło robić się ciepło, zaczęła się szybciej męczyć, przestała mieć ochotę na długie spacery, wypadł do lasu czy nad wodę. Szła czas z ziajana i robiła dłuższe przerwy.
Wtedy po raz pierwszy dałam się do weterynarza, żeby skontrolować jej stan zdrowia.
Okazało się, że jest wszystko w porządku i należy ją obserwować.
I to było w wieku około 9 lat.
Z 10 km biegu przy rowerze nagle robi się 6 km marszu, a w efekcie końcowym krótki spacer dookoła domu. Pies zmienił aktywny tryb życia z biegania, skakania na węszenie, leżenie i odpoczywanie. Spacery robią się krótsze i częstsze oraz mniej aktywne.
Oprócz aktywności codziennej zmienia się też jej tryb dnia i zaczyna więcej spać. Jest mniej chętna do zabaw. Na przykład kiedyś się z Elą szarpałyśmy szarpakiem a teraz musimy na to uważać.
Z wiekiem może mieć problemy na przykład zębami lub stawami. Obecnie sporadycznie aportuje – po 2 razach przeniesienia zabawki kładzie się i odpoczywa. To jest sygnał, że coś jest nie tak.
Ważne jest, żebyśmy zauważyli zmianę zachowaniu psa.
Zmianę potrzeb. Żebyśmy nie wymagali od psa więcej niż pozwalają mu na to jego możliwości. Na psiego seniora trzeba spojrzeć tak jak na babcia czy dziadka. I wtedy zrozumiemy, że nasz pies nie jest już szczeniakiem. I ma prawo mieć humory, ma prawo źle się czuć i ma prawo odpoczywać.
Jako behawiorysta obserwuje zmiany w zachowaniu psów. Nagle pies może zacząć warczeć na właściciela, nie lubić dotyku, załatwiać się w domu lub nie chcieć wychodzić na spacery. Często uważamy, że to złośliwość ze strony naszego psa. Nic bardziej mylnego. Zmiana zachowania psa powinna zapalić wam czerwoną lampkę. Zastanówcie się co się wydarzyło, co jest przyczyną i jak można rozwiązać tę sytuację.
Wakacje z psem seniorem.
Wiek psa nie wyklucza go ze wspólnego wyjazdu na odpoczynek. Podczas planowania wakacji, weekendu, czy jednodniowego wypadu, ważne jest , aby wziąć pod uwagę możliwości psa. Ela jest aktywnym psem. Uwielbia piasek, las i góry. Chętnie jedzie na wycieczkę, pomimo że będzie czuła dyskomfort. Co roku spędzaliśmy wakacje z psem. Wyjazd był zaplanowany tak, aby każdy z rodziny znalazł coś dla siebie.
Wyjazd nad morze do małej miejscowości lub na obrzeża miasta. Obowiązkowo przestrzeń na psią toaletę, czyli nie kawałek trawnika przy kwaterze, tylko teren, gdzie pies będzie mógł spokojnie załatwić swoje potrzeby. Mało uczęszczana plaża.
W naszym przypadku musieliśmy wygrodzić przestrzeń parawanem, żeby Ela mogła spokojnie odpoczywać, ponieważ irytuje ją ruch i hałas, czyli dzieci.
Naszą zmorą są różnego rodzaju stragany z zabawkami czy salony gier. Ela tego bardzo nie lubi, więc unikamy miast. Odwiedziliśmy Mrzeżyno, Łebę, Ustkę, Chłopy, Kąty Rybackie i Krynicę Morską.
W tym roku Ela morza nie widziała, ponieważ mogło być to dla niej zbyt wyczerpujące.
Naszą ulubioną miejscówką są ruiny zamku w Olsztynie niedaleko Częstochowy. Elcia lubi biegać po „skałkach” jak kozica. W tym roku musiałam ją pilnować, żeby nie nabawiła się kontuzji podczas wypadu, ponieważ umysł młody a ciałko już babci.
Każdy mój pies aktywnie spędzał ze mną czas. Nie wykluczałam go z aktywności tylko ustawiałam wyjazd pod psa.
Oczywiście są miejsca, które nie są psiolubne.
Mój pies płynął rowerkiem, jechał kolejką linową, spał pod namiotem i zwiedził tyle miejsc, gdzie nie jeden człowiek nie widział.
Jest plan, żeby w tym roku jechać do Karpacza, ale nie na górską wyprawę, tylko na spokojne zwiedzanie okolic. Szafa Eli została powiększona o kurtkę przeciwdeszczową i zimową 🙂 Pomyślicie – fanaberia… Jednak Ela ma 12 lat, waży ponad 9 kg i ma zerową tkankę tłuszczową oraz słabo okryty sierścią brzuch. To nie mój kaprys, tylko jestem świadomym i odpowiedzialnym właścicielem.
